wit1, s.1Éirim f, meabhair f -rach. He has slow wits, tá sé dallintinneach. He has quick wits, tá sé gasta, aibí. To be out of one's wits, to have lost one's wits, bheith as do mheabhair. Collect your wits!beir ar do chiall! cruinnigh do mheabhair!To sharpen s.o.'s wits, faobhar a chur ar an inchinn ag duine. To have, keep, one's wits about one, bheith airdeallach; guaim a choinneáil ort féin. I was at my wit's end, bhí mé i mbarr mo chéille. They had a battle of wits, bhíodar ag sárú ar a chéile i gclisteacht. He set his wits to work to escape, chuaigh sé i gceann staidéir féachaint cén chaoi a n-éalódh sé. 2Deisbhéalaí f, tráthúlacht f (chainte). Flash of wit, léaspairt f.
wit2, s.(Pers.) Duine m deisbhéalach, tráthúil; nathaire m.
wit3, v.tr.A: Tá a fhios agam; is feasach mé.To wit . . ., is é sin le rá...God wot, tá a fhios ag Dia.