bluff1 .Ia.a(Of cliff, coast) Crochta, rite. Bluff(-bowed), (soitheach) leathan chun cinn. b(Of pers.) Giorraisc, pléascánta. A straightforward bluff man, fear nach gcuireann fiacail ann. II►bluff, s.Geog: Rinn f rite, rinn chrochta.
bluff2, s.aCur i gcéill m, dallach dubh. bBagar m folamh. cTo call his bluff, (i) (at poker) iarraidh air a chuid cártaí a chur chun cláir; (ii) tabhairt ar dhuine cur lena chuid cainte.
bluff3, v.tr.To bluff s.o., cluain, dallach dubh a chur ar dhuine. Abs.He was bluffing, ag cur i gcéill, ag cluanaíocht, a bhí sé.