countenance1, s.1Ceannaithe fpl, cuntanós m; aoibh f. She kept her countenance, choinnigh sí guaim ar a dreach. To put s.o. out of countenance, duine a chur trí chéile. He lost countenance, cuireadh dá threoir é. 2To give, lend, countenance to s.o., to sth., taobhú, tacú, le rud, le duine; creidiúint a thabhairt do (nuacht, etc.).
countenance2, v.tr.1Ceadaím (gníomh). 2Tugaim tacaíocht, údarás, do (dhuine i ngníomh).