scorn1, s.aTarcaisne f, scorn m, drochmheas m -a. To think scorn of s.o., drochmheas a bheith agat ar dhuine. bHe is the scorn of his friends, tá sé ina sceith béil ag a chairde.
scorn2, v.tr.1Caithim drochmheas ar, is beag liom. To scorn advice, neamhshuim a dhéanamh de chomhairle. 2Is scorn liom(to do sth., rud a dhéanamh). He scorns to tell a lie, ní chromfadh sé chun an éithigh.