fling1, s.1aCaitheamh m, radadh m, teilgean m; (of horse) speach f. To have a fling at s.o., (i) (of horse) tabhairt faoi dhuine; (ii) (of pers.) sáiteán a thabhairt do dhuine; tabhairt faoi dhuine. bIarracht f. He had a fling at it, thug sé faoi. 2Danc: Highland-fling, flaing Albanach. 3F: Cead m radta. To have one's fling, ceol a bhaint as an saol. Youth will have its fling, ní thagann ciall roimh aois; ní mór cead radta don óige.
fling2,1v.tr.aCaithim, radaim, teilgim, scaoilim (cloch)(at s.o., le duine); steallaim (uisce). He flung his money out of the window, lig sé a chuid airgid le gaoth, le sruth. To fling one's arms round s.o.'s neck, barróg a bhreith ar mhuineál ar dhuine. To fling abuse at s.o., achasán a chaitheamh, a radadh, a stealladh, le duine. bThe horse flung him, leag, chaith, an capall é. He was flung to the ground, buaileadh de phleist ar an talamh é. 2v.i.Réabaim, greadaim.