mischief, s.1Díobháil f -ála, dochar m. To do mischief, díobháil a dhéanamh. To do s.o. a mischief, díobháil, dochar, a dhéanamh do dhuine. To make mischief, trioblóid f a tharraingt. To make mischief between two people, imreas m a chothú idir beirt. 2Ábhaillí f, urchóid f. Out of pure mischief, le teann urchóide. (Of child) He is always getting into mischief, tá sé i gcónaí ag déanamh anmhailíse de chineál éigin. To keep s.o. out of mischief, duine a choinneáil as trioblóid. He is up to (some) mischief, tá diabhlaíocht éigin faoi. 3Jur: Mísc f. 4(Pers.) Duine anmhailíseach, duine mínósach. The little mischief, an rógaire beag!