rouse,Iv.tr.1aVen: Dúisím (géim). bTo rouse s.o. (from sleep), duine a mhúscailt, a dhúiseacht. F: To rouse the sleeping lion, an madra mire a mhúscailt. To rouse the camp, rabhadh a thabhairt don champa. To rouse s.o. from indolence, to rouse s.o. up, duine a chroitheadh as an spadántacht. I tried to rouse him, rinne mé iarracht a spreagadh, séideadh faoi. To rouse oneself, tú féin a bheochan, a chroitheadh suas. To rouse the masses, an pobal a spreagadh. cBainim (duine) chun feirge. He is terrible when roused, tá sé go huafásach nuair a bhaintear as é. 2Músclaíonn, spreagann (dóchas, fearg, etc.). 3Nau: To rouse in the cable, an cábla a tharraingt isteach. IIv.i.To rouse (up), (i) múscailt, dúiseacht (as do chodladh); (ii) bíogadh, fuinneamh, a chur ionat féin.