Foclóir Gaeilge–Béarla (Ó Dónaill): deoraí

Focail chosúla: deora · deoraíl · dorae · dóraí · deocair

Foclóir Gaeilge–Béarla Ó Dónaill, 1977 An Foclóir Beag Ó Dónaill & Ua Maoileoin, 1991 English–Irish Dictionary de Bhaldraithe, 1959 Gramadach Foghraíocht

Tosach A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Seans gur foirm é deoraí de: deorach »

TORTHAÍ IN FOCLÓIR GAEILGE—BÉARLA

deoraí1, m. (gs. ~, pl. -aithe). 1. Stranger, wanderer; exile. Aíocht don ~, hospitality for the stranger. Filleadh an ~, the wanderer’s return. Bhí sé ina dheoraí eatarthu, he was (like) a stranger among them. ~ Dé, pilgrim. 2. Aloof, lonely, person; pitiable person. 3. (In phrases) Ní raibh ~, duine ná ~, ~ an bhéil bheo, ann, there wasn’t a soul there. (Var: deora(i)dh m)

deoraí2, m. (gs. ~, pl. -aithe). Ich: (John) Dory.

deoraí3, gsf. & comp. of deorach1,2.

deoraí4 : deora1.

ABAIRTÍ IN FOCLÓIR GAEILGE—BÉARLA

lámh »

~ deoraí, ladrainn, ‘stranger’s, robber’s, hand,’ death.