dubhaigh1, v.t. & i. (vn. dúchan). 1. Blacken, darken. Rud a dhúchan, to blacken sth. Dhubhaigh an oíche, an spéir, an ghrian, a ghnúis, the night, the sky, the sun, his face, grew dark. Dhubhaigh agus dheann air, he changed colour, became terrified. Dhubhaigh agus ghormaigh air, aige, he became utterly dejected. 2. Blight. Dhubhaigh na prátaí, the potatoes became blighted, blackened from blight. 3. Sadden, oppress. Is tú a dhubhaigh mo chroí, it was you who grieved my heart.