ruin1, s.1Scrios m, creachadh m, díothú m. They have gone to ruin, chuaigh siad in ainriocht. To go to ruin, dul i léig, chun raice. It meant the ruin of my hopes, chuir sé deireadh le mo dhóchas. Ruin was staring him in the face, ní raibh roimhe ach an t-anás. To bring s.o. to ruin, duine a chur i mbealach a bhasctha. 2Fothrach m (tí); seanbhallóga fpl. Castles fallen in ruins, caisleáin ina bhfothracha. To lay a town in ruins, conamar a dhéanamh de bhaile. 3It was, it proved, the ruin of him, is é a rinne a chreach, a chabhóg.
ruin2, v.tr.1aMillim (hata, etc.). bTo ruin one's prospects, do shaol a chur ó chrích. To ruin one's health, do shláinte a bhriseadh. It ruined his health, chuaigh sé faoina shláinte. To ruin s.o.'s reputation, clú duine a scaipeadh. 2Her extravagance ruined him, bhánaigh sí é lena cuid rabairne. He is utterly ruined, tá sé scriosta go deo.