wild, a.1Fiáin. Wild country, dúiche fhiáin; fásach m. Wild flowers, bláthanna léana, scéine. (Of plants) To run wild, dul i bhfiáin, dul chun scéine. A wild animal, ainmhí allta. A wild goose, gé fhiáin. 2a(Gaoth, etc.) mhór; (sruth, etc.) mire; (farraige) chraosach; (aimsir) mhór, gharbh. It was a wild night, ba gharbh an oíche í. b(Capall, etc.) fiáin, aimhriata. F: Wild horses wouldn't draw it out of me, dá mbrisfí coill orm, ní sceithfinn é. c(Duine) fiáin, buile; (iompar) ainrianta, aimhleasta. A wild fellow, scódaí m. He led a wild life, chaith sé a shaol le drabhlás; d'imigh sé le haer an tsaoil. To run wild, (i) imeacht le buile, le craobhacha; (ii) (of children) imeacht ó smacht, le scód; dul i bhfiáin. 3a(Of pers.) Le buile, le báiní. Wild eyes, súile scéine, scaollmhara. To be wild to do sth., bheith ar bís chun rud a dhéanamh. It makes, drives, me wild, cuireann sé mo chiall ar mo mhuin dom. F: To be wild with s.o., bheith ar buile le duine. b(Of opinion, etc.) Baoth, áiféiseach. Wild talk, blaoiscéireacht f; scaothaireacht f. Wild exaggeration, scailéathan m. 4s.pl.The Wilds, na réigiúin fhiáine; an fásach. He went out into the wilds, chuaigh sé amach san fhásach. ►wildly, adv.Go fiáin. To talk wildly, bheith ag scaothaireacht. Her heart was beating wildly, bhí fuadach faoina croí.