stub1, s.1Stocán m (crainn); bun m, smut m (pinn luaidhe, coinnle); stupa m (toitín); stumpa m (fiacaile). Mec.E: Stub teeth, fiacla giortacha. 2Tchn: Smut m (glais). 3Sáil f (seice).
stub2, v.tr.1To stub (up) roots, fréamhacha a bhaint, a thochailt. To stub (out) a field, gort a ghlanadh. 2To stub one's big toe against sth., d'ordóg a smiotadh ar rud.