ordain, v.tr.1Ecc: Oirním. To ordain s.o. deacon, duine a oirniú ina dhéagánach. He was ordained, rinneadh sagart de; fuair sé ord beannaithe. 2(Of the Deity, of fate) aPerson ordained of God to be judge, duine a raibh sé i ndán ag Dia dó, ar gheall Dia dó, a bheith ina bhreitheamh. bOrdaíonn. What the law ordains, an rud a ordaíonn an dlí. c(Of pers.) Achtaím.