Suiteáil an aip »
Foclóir Gaeilge–Béarla
Ó Dónaill, 1977
An Foclóir Beag
Ó Dónaill & Ua Maoileoin, 1991
English–Irish Dictionary
de Bhaldraithe, 1959
Gramadach
Foghraíocht
grown
growth
groyne
grub
grubbing-hoe
grubby
grub-up
grudge
grudging
gruel
gruelling
gruesome
gruff
gruffness
grumble
grumbler
grumbling
grummet
grumpy
grunt
grunter
guaiacum
guano
Tá iontráil i bhFoclóir Nua Béarla–Gaeilge i dtaobh
grudge »
grudge1, s. Olc m, doicheall m, fala m. I owe him a grudge, tá cúis agam air. To nurse a grudge against s.o., olc a choimeád istigh do dhuine; faltanas m a chothú chun duine. He is nursing a grudge against me, tá an chloch sa mhuinchille aige chugam; tá an nimh san fheoil aige dom.
grudge2, v.tr. Maím (rud ar dhuine), is mór liom (rud do dhuine), tnúthaim (rud le duine). They grudge me what I eat, tá siad ag maíomh mo chodach orm. I do not grudge it to you, nílim ina dhiaidh ort. He does not grudge his efforts, ní dhéanann sé dhá chuid dá dhícheall. He grudges me my happiness, tá sé ag tnúth mo shonais dom.
TORTHAÍ GAOLMHARA
IN ENGLISH—IRISH DICTIONARY
ABAIRTÍ
IN ENGLISH—IRISH DICTIONARY
He is grudging of praise, is deacair leis moladh a thabhairt; tá sé gann faoina mholadh.
He is grudging of alms, tá sé cruinn timpeall déirce.
He harbours a grudge against me, tá sé ag cothú drochintinne chugam.
