reproach1, s.1Ábhar m náire, náire f, aithis f. To be a reproach to . . ., bheith ina ábhar náire ag . . . 2Milleán m. To abstain from reproach, gan aon duine a lochtú. Beyond reproach, gan locht. She heaped reproaches on him, ghearr sí agus d'fheann sí é. Term of reproach, (i) focal m cáinte; (ii) focal maslach.
reproach2, v.tr.1Aithisím, lochtaím. To reproach s.o. with sth., rud a chasadh le duine; achasán a thabhairt do dhuine faoi rud. 2Faighim locht ar (rud).