spur1, s.1Spor m. He has won his spurs, tá a cháil bainte aige. To set, clap, put, spurs to one's horse, na spoir a thabhairt do do chapall. 2Spreagadh m. The spur of necessity, éileamh an riachtanais. On the spur of the moment, ar ala na huaire. 3Spor m (coiligh). 4a(Of mountains) Sáil f, speirín m. b(Of railway) Craobhlíne f.
spur2, v.tr.1Tugaim na spoir do, sporaim (capall). 2To spur s.o. on, duine a bhrostú, a sporadh, a spreagadh m. 3Feistím spoir (ar choileach comhraic).