temper1, s.1Metall: Faghairt f -artha. To draw, let down, the temper (of a tool), faghairt (uirlise) a mhaolú. 2(Of pers.) Stuaim f, foighne f. To keep one's temper, guaim f, srian m, a choinneáil ort féin. He lost his temper, rug an fhearg bua air. He was out of temper, bhí stuaic f, stodam m, air. He tried my temper, chaith sé an fhoighne agam. 3Meon m. aEven temper, meon sochma; stuaim f, réchúis f. To have a good temper, bheith suáilceach, soranna. To have a bad temper, F: to have a temper, bheith taghdach, teasaí, lasánta. bHe showed (ill) temper, bhris an braon salach, an drochmhianach, amach ann. He was in a vile temper, bhí ruibh f oilc, colg m feirge, air. To be in a good, bad, temper, aoibh mhaith, drochaoibh, a bheith ort. Outburst of temper, racht m feirge. He was in a temper, bhí cuthach m feirge air. To get s.o.'s temper up, duine a chur le craobhacha.
temper2, v.tr.1aSuaithim (moirtéal, etc.); ollmhaím (dathanna). bMetall: (i) Faghraím (cruach); cuirim faghairt i (gcruach); (ii) maolaím an fhaghairt ag (miotal). 2Maolaím, ceansaím (fearg, etc.). He tempered severity with gentlenesss, mhaolaigh an tséimhe an déine aige.