ceangail1, v.t. (pres. -glaíonn, vn. -al).Bind, tie. Lámha duine a cheangal, to tie s.o.’s hands. Bó a cheangal, to tie up a cow. Beart a cheangal, to tie a parcel. Arbhar, punann, a cheangal, to bind corn, a sheaf. Cnaipe, casóg, iallacha bróg, a cheangal, to fasten a button, a jacket, boot-laces. Bád a cheangal, to secure a boat. Seol, ancaire, a cheangal, to bend a sail, an anchor. Clocha a cheangal, to bind stones. Leabhar a cheangal, to bind a book. Airgead a cheangal, to tie up money. Mus:Nótaí a cheangal, to tie, slur, notes. Margadh a cheangal, to clinch a bargain. Lit:Conradh, síoth, a cheangal, to ratify an agreement, peace. Tá an lánúin (pósta) ~te, the couple are united in marriage. Bhí sé le ceangal, he was fit to be tied. Ní raibh sé le scaoileadh ná le ceangal, he was beside himself (with anger). Cheanglófaí fear ab fhearr ciall ná é, he was acting like a maniac.