mad, a.1(Attrib.)Buile, mire; (pred.)le buile, íortha, ar mire. Raving mad, ar mire báiní. As mad as a hatter, as mad as a March hare, chomh mear le míol Márta. To drive s.o. mad, duine a chur le buile, ar mire. He went mad, chuaigh sé ar mire, le craobhacha, as a mheabhair. Nationalism gone mad, náisiúnachas thar cuimse. He was mad with pain, bhí sé as a mheabhair le teann péine. He was mad with joy, bhí sé ar na starrtha le neart áthais. A mad hope, plan, dóchas m buile, seift bhuile. A mad gallop, ráig f rothaigh. He was working like mad, bhí sé ag obair mar a bheadh tine ar a chraiceann; bhí sé ag obair ar nós an diabhail. 2He was mad for revenge, bhí confadh m díoltais air. To be mad about, on, sth., a bheith splanctha i ndiaidh ruda, a bheith scafa chuig rud. 3(Angry) To be mad with s.o., a bheith ar buile, ar mire, le duine. It made me mad, chuir sé thar bharr mo chéille mé. He became mad with me, tháinig racht feirge air liom. 4Mad bull, tarbh m dúrúch. Mad dog, madra m goimh, madra dúchais, ►madly, adv.1Ar nós duine buile. 2He loved her madly, bhí sé gan splanc ina diaidh.3(Ag rith, etc.) go fraochta.