tongue1, s.1Teanga f. aTo put out one's tongue, do theanga a chur amach(at s.o., faoi dhuine, chun duine). bHe has a ready, a glib, tongue, tá lúth na teanga leis. To keep a watch on one's tongue, airdeall a choinneáil ar do chuid cainte. To curb, bridle, one's tongue, srian a chur le do theanga. He found his tongue again, tháinig an chaint leis arís. Hold your tongue, éist do bhéal. Keep a civil tongue in your head, bíodh múineadh ort. He complimented her with his tongue in his cheek, moladh ó na fiacla amach a rinne sé uirthi. (Of hounds) To give tongue, glam a thógáil. 2Teanga. The German tongue, an Ghearmáinis. The English tongue, an Béarla. The gift of tongues, bua teangacha. 3Teanga f (talún, tine, bróige, cloig, adhmaid, etc.).
tongue2, v.tr.aCarp: Cuirim teanga ar (chlár). S.a. GROOVE2 . bMus: Teangaím. To tongue a passage (on the flute, etc.), séis a theangú.